Reihane's Diary

2012-01-13T00:10:00.009+03:30

خشکی میبینم خشکی!

امروز صبح که داشتم از روی ستون به دور دست ها نگاه می کردم یک دفعه به خودم گفتم از اینجا بیام پایین بسته چقدر همش صبح ها بیام بالای ستون طلوع آفتاب رو نگاه کنم و از دور خشکی بیبینم. بزار یک دفعه هم که شده به این خشکی برسم. فکر کنم اونجا مال خورشید باشه آخه همیشه از اونجا میاد بیرون گفتم بزار برم خورشید رو ماچش کنم بهش بگم خورشید خانوم من مدت هاست صبح ها سرزمین شما رو از روی ستونی که رعنا برام ساخته از دور دید می زنم. خلاصه اومدم پایین و راهی شدم . سوار یه قایق چوبی کوچولو. توی راه اردکا رو دیدم .من رو می شناختن می گفتن هر روز که از ستونم می رم بالا من رو نگاه می کردن. بهشون گفتم دارم می رم تا خشکی. همونی که هر روز میبینمش گفتن با هام میان . وسط تر رسیدم به دزدای دریاییی. اولش دوستم نداشتن آخه مثلا دزد دریایی بودن و باید آدم بدای داستان باشن ولی اونقدر هام بد نبودن باهاشون دوست شدم گفتم من از بالای ستونم همتونو هر روز می دیدم و بهتون دست تکون می دادم. بهشون گفتم توی اون جزیره ای که من می خوام برم یه گنج هست که هر روز صبح زود از پشت کوههاش سرش رو میاره بالا طلایی هم هست اسمش خورشیده .خب اونها هم به امید گنج باهام راهی شدن . البته توی راه با اون ناخداشونو دوست شدم! طفلکی یه چشم نداشت یه پاشم چوب بود مثل تو فیلما! کلی با هم آهنگ می خوندیم! کمی اونور تر به نهنگ رسیدم . همیشه دوست داشتم روی اون سوراخی که رو سر نهنگه و آب ازش بالا میاد بشینم و فواره بازی کنم. نهنگ پیر اول کمی بد اخلاقی کرد ولی من بهش خندیدم گفتم راه درازی در پیش دارم شاید دیگه فرصت فواره بازی نداشته باشم مگه نه اینکه گاهی بعضی فرصت ها فقط یه بار پیش میاد . هی غر غر می کرد ولی آخر راضی شد ولی شاکی بود . می گفت این دزدای دریایی اذیتش کردن. بهش توضیح دادم که اون ها منظور بدی نداشتن و این قانون طبیعت هستش که نهنگ با آدم ها جور در نیاد ولی ما الان توی داستان هستیم . من همونیم که هر روز از ستونی که رعنا برام ساخته میرم بالا و به همتون سلام می کنم. بیاین با هم دوست باشیم و به جزیره ی خورشید بریم. قبول کردش . رفتیم و رفتیم . اوه یه عالمه ماهی قرمز کوچولو. نهنگه دهنش آب افتاد. گفتم بیا قانون شکنی کنیم و تو اون ها رو نخریشون. خیلی بد اخلاق بود ولی باز کوتاه اومد فکر کنم از من خوشش اومده باشه! خلاصه من و اردک ها و دزدای دریایی و نهنگ و ماهی قرمز ها راه افتادیم به سوی جزیره . دزدای دریایی وسط راه یه کشتی غرق شده ی قدیمی پیدا کردن و رفتن سوراغ اون تا شاید گنجی پیدا کنن. اردک ها دیگه نمی تونستن شنا کنن . خب آخه اونقدر ها قوی نیستن که بتونن این همه راه رو شنا کنن. همون جا موندن گفتن من وقتی برگردم میبینمشون. ماهی قرمز کوچولوها ی شیطون که دلم واسشون تنگ شده یه سری ماهی کوچولوی جدید و خوشگل خوش تیپ دیدن رفتن پی شیطونیشون! خب اون ها هم حق دارن برن و دنیای بزرگ زیر آب و ماهی های جدید رو کشف کنن. واما نهنگ پیر. اون اونقدر پیر بود که خودم بهش گفتم اگه می خواد می تونه نیاد و استراحت کنه باز هی غر غر کرد که تو چه جوری میخوای این همه راه رو بری و از خودت مراقبت کنی ولی دیگه نمیکشید. موقع خداحافظی ازم تشکر کرد که با ماهی کوچولوها و دزدای دریایی و اردکا آشناش کردم . حداقل این آخرین روز های عمرش احساس تنهایی نمیکنه. مسیر رو شروع کردم از ترک ستونم. ستونی که فقط رعنا می دونه چه قدر دوستش دارم و عاشق بالا رفتن ازش هستم. ستونم رو ترک کردم به قصد پیدا کردن جزیره ای که هر روز می دیدمش و باز هم فکر می کنم خورشید اونجا رو خریده باشه آخه هر صبح سر و کلش از اونجا میاد بیرون. وسط راه با دزدای دریایی دوست شدم که بر خلاف ظاهرشون خیلی مهربون بودن . اردکا رو دیدم و کلی ماچشون کردم. ماهی کوچولوها و نهنگ پیر... هر کدوم به هر دلیلی از هم جدا شدیم. خب راه هامون مختلف بود . ولی در عوض در این بین دوستای خوبی پیدا کردم . دلم برای ستونم تنگ شده ولی می دونم که رعنا باز هم برام می سازه. اصلا یه دفعه خودش بهم گفت این همه درس یاد گرفتم که برای تو ستون های قشنگ قشنگ بسازم که بری بالاشون خشکی ببینی ولی خب فعلا توی راه جزیره ی خورشیدم. شاید اصلا بهش نرسم آخه راهم خیلی درازه خیلی... گاهی خسته می شم . نمیدونم اگر برسم خورشید اصلا من رو راه می ده اونجا یا نه.خب.... بهش توضیح می دم من هر روز صبح زود جزیرشو نگاه می کردم و بلند داد می زدم خشکی خشکی . فکر کنم قبولم کنه... می رم و میرم وهی از ستونم دور میشم! آدم که راه میفته همه چیز تغییر میکنه! الان وقتی برمیگردم به عقب می گم : ستون میبینم ستون!

نقاشی: رعنا

2010-08-24T21:55:00.001+04:30

یک روز سرد زمستانی از خواب بلند شدم و خواستم که " زمستان " باشم . دنیای
کودکانه ام آن قدر ساده و خوشبین بود که فکر می کردم زندگی هر چه که می خواهم
رو سریع سر می دهد به طرفم و من تصمیم گرفته بودم یک زمستان باشم . کتاب
فروشی رو گذاشتم کنار چون توی مدرسه بهم خندیده بودن! چه لذتی داشت برام
تصور اینکه ایستادم و مردم ازم کتاب می خوان و من از اون سه پایه ها میارم میذارم
زیر پاهام که برم کتاب رو از اون طبقه بالاییه بیارم . خلاصه از خیرش گذشتم . وای
که از زمستان بودن چه هیجانی داشتم. همه جا تا چشم کار می کنه سفید سفید. آدم
برفی به چه بزرگی . گولوله ی برفی . دوست داشتم زمستان پر برف باشم و روی
مژه ها و گونه های آدم ها بشینم و زیباترشون کنم. آویزان درخت ها بشم. دوست
داشتم بچه ها دهانشون رو باز کنن و من هم چون زمستان هستم دونه های برفم رو
آرام آرام وارد دهانشون کنم. می دونم خیلی کیف داره . شب ها اگه آدمی دلش گرفته
بود بیاد دم پنجره بعد به دانه های سفید من نگاه کنه و لذت ببره . من می خواستم که
زمستان باشم گاهی سرد و بی رحم همراه با بادهای تند گاهی مهربان و آرام.
دوست داشتم دانه های برفم درشت با اشکال قشنگ باشه از اون شکلهایی که همیشه
توی کارتونها دیده بودیم. همیشه در رویاهام بچه ها میومدن و روی رودخانه هایی
که من باعث یخ زدنشون شده بودم لیز بازی می کردن و از خنده میوفتادن روی زمین
رد پای آد مها روی برف و خرچ خرچ کردن برف ... همیشه همه چیز درزمستان برایم
رویایی بود. ولی دغدغه ای که داشتم این بود که نمیدونستم برای زمستان شدن باید چه
کار کنم . می دونستم که مثلا برای وکیل و دکتر و مهندس شدن باید درس خوند ولی
برای زمستان شدن...؟آخه این همه سرما و برف از کجا بیارم؟؟؟ بعد ها فهمیدم که
زمستان بودن فقط در رویاها می گنجه اون هم از نوع دست نیافتنیش و این غمگینم
کرد چون فهمیدم که فقط می تونم زمستان را دوست داشته باشم ولی نمیتونم یک زمستان
باشم و این افکار جز اولین نتوانستن های زندگیم شد که باید قبول می کردم . بعدها
فهمیدم که ذهن رویا پرداز و کارتونی خودم رو گاهی باید در حد همون رویا رها کنم و
به واقعیتها بپردازم . رویا خوبه ولی هر رویایی دست یافتنی نیست.
خب...زمستان شدن رفت و گوشه ای از ذهن دختر کوچولوی خیال پرداز درونم نشت.
امروز من بیست و شش ساله هستم . هفده سال از رویای زمستان شدنم گذشت و من
هنوز هم گاهی رویاهای عجیب غریب در سرم دارم ولی مدت هاست که دیگه برای
رسیدن به رویاهای عجیبم پافشاری نمی کنم . چون از همان زمانها به حقیقت واقعیتها
پی بردم. حالا دختری هستم معمولی. با شادی ها ی معمولی. خنده ها و گریه های
معمولی و زندگی معمولی .از همه مهمتر اینکه عاشق این معمولی ها هستم و به خیلی
چیزهای دیگه ترجیحش می دهم .عاشق این معمولیها هستم وقتی که رویاهام جسته
گریخته باز به سمت آسمان پرواز می کنن و من جلویشان را نمیگیرم و می زارم تا جایی
که می خوان برن بالا و بالاتر ...ولی این بار دیگه مثل اون دوران نمیگذارم که محکم
از اون بالا سقوط کنن !خودم آرام آرام میارمشون پایین تا درد کمتری داشته باشد و لذت
بیشتر...

پی نوشت: انشای زمستان شدنم کمترین نمره ی عمرم شد خیلی کم! و من هیچ وقت
نفهمیدم چرا!البته شاید چون خودم به تنهایی نوشتم و کسی کمکم نکرد! شایدم چون
آرزو خیالی بود و باید می نوشتم که مثلا می خوام پزشک معروفی بشم یا...! البته
حرفم به بدی اون کارها نیست .هر کس آزاد بود رویایش را بنویسد و من هم آزاد بودم
!که حداقل برای مدت کوتاهی در زندگیم رویای زمستان شدن داشته باشم

2010-08-22T22:53:00.016+04:30

محیط جغرافیایی جدید .افکار جدید . سلام های جدید . خنده های جدید .کوچه های جدید
گریه های جدید .ساختمان ها ی جدید .مردم جدید . فرهنگ جدید .خداحافظی های جدید.
تفریح های جدید .آهنگ های جدید .زندگی جدید . برنامه های جدید . خستگی های جدید
دوست داشتن های جدید .خاطرات جدید . دلتنگی های جدید .رویا های جدید ...
تمام این جدید ها به قدیم ها اضافه می شه و روزی هم حتما می رسه که باید با این جدید
ها خداحافظی کرد و پی جدید دیگری رفت . گویا این است قانون زندگی تا دچارسکون
نشیم .قاعده همین است هرسلام آغاز یک خداحافظی ست .این حرف هام ازسر ناراحتی
نیست ولی واقع گرایانه است .

این هفته با گروه جدیدی آشنا شدم و به علت زیاد بودن کار روزی مینیمم 10 ساعت با
هم بودیم .با هم خندیدیم . با هم غرغر کردیم. با هم ساز زدیم. با هم بازی کردیم . با هم
خمیازه کشیدیم . با هم جلوتلویزیون دراز کشیدیم. با هم غذا خوردیم.با هم حرف نزدیم.
با هم خرید کردیم . با هم افکارمون رودر میان گذاشتیم . با هم خسته شدیم و و و....
امروز روز آخر همه خوشحال که این هفته ی پر کار تمام شده. خداحافظی کردیم . هر
کس رفت پی جدیدهای زندگی خودش ...

خب همین خاطرات جدید باعث شد که بعد مدت ها یه چیز جدید اینجا بنویسم.
داره بارون میاد و من هم مثل همیشه از باران تند تند تند هیچ خوشم نمیاد البته از اسباب
بستن هم هیچ خوشم نمیاد...هیییییییییییییچ

2010-03-18T06:44:00.010+03:30

بهار و گل طرب انگیز گشت وتوبه شکن*** به شادی رخ گل بیخ غم ز دل برکن

بیاین همه از ته دل قهقهه بزنیم. بیاین بلند بلند بلند بخونیم :ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی

با نسيم . ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب .خوش بحال آفتاب . خوش بحال روزگار. بیاین

برای چند لحظه ای از روزمرگی ها دور بشیم و آوازهای کودکانه بخونیم: یه زنبور طلایی نیش

می زنی بلایی ,پشو پشو بهاره گل وا شده دوباره. بیاین محو رویاهامون بشیم.رویاهای رنگی

و باهاشون تا صبح برقصیم :رقصم گرفته بود . آنجا کسی نبود غیر از من و خیال و تنهایی .

هنوزخیلی چیزای خوب خوب هست که باید صداشون کنیم. کلی کتابهای خوب, شعرهای قشنگ.

یک عالمه آهنگهای قشنگ . خیلی جاها برای دیدن هست. خیلی حرف های خوب برای گفتن .

این رومیخوام بگم که هر برنامه ای برای سال جدید دارین ,باشه ,ولی بیاین راحت بخندیم .

هنوزم دیدن یه اردک میتونه آدم رو شاد کنه. یه شعر خوب میتونه ما رو مست کنه. اینقدرسخت

نباشین آدما . اگه یه دوست دارین که باهاش میخندین با چیزی عوضش نکنین. اگه رفت هر

روزدو نوبت به یادش بخندین . بیاین کنار هم قدم بزنیم وآواز بخونیم . ما همه وجه تشابه زیاد

داریم با هم. شاید کسانی رو از دست دادیم یا به نوعی رفتن . همه زمین خوردن داریم .

تجربیات تلخ وشیرین داریم. دلتنگی ,دلبستگی ,خنده ,گریه...شاید عید فقط یه بهونه ست و

شمایی که میگی باروزای دیگه فرقی نداره راست بگی ولی من این بهانه ها رو وست دارم.

همین بهانه هاست که زندگی آدم رومی سازه . بیاین راحت خودمون باشیم و بخندیم . بیاین

آرام آرام زمزمه کنیم:

گر نکوبی شيشه غم را به سنگ *** هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

2010-02-19T17:40:00.004+03:30

صبح است ساقيا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پيشتر که عالم فانی شود خراب

ما را ز جام باده گلگون خراب کن

خورشيد می ز مشرق ساغر طلوع کرد

گر برگ عيش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند

زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نيستيم

با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب باده پرستيست حافظا

برخيز و عزم جزم به کار صواب کن

یادش بخیر این شعر:
برخيز و عزم جزم به کار صواب کن. دور فلک درنگ ندارد شتاب کن .گر برگ عيش
می‌طلبی ترک خواب کن

2010-01-15T05:26:00.004+03:30

Two roads diverged in the wood and I, I took the one less
traveled by,
and that has made all the difference

Robert Frost

2009-11-27T00:22:00.000+03:30

بشكن طلسم حادثه را،
بشكن !
مهر سكوت، از لب خود بردار
منشين به چاهسار فراموشي
بسپار گام خويش به ره،
بسپار
تكرار كن حماسه خود، تكرار
چندان سرود سوك،
چه مي خواني ؟
نتوان نشست در دل غم،
نتوان
از ديده سيل اشك،
چه مي راني ؟
برخيز !
رخش سركش خود،
زين كن !
اميد نوشداروي تو
از كيست ؟
خويشي كه هست مايه مرگ خويش،
بايد شكست جان و تنش
باید !

نمی دونم چرا یاد این شعر مصدق افتادم ولی خب دوست داشتم نوشتم...

2009-11-22T23:09:00.005+03:30

Papillon

یادم میاد تو از استیو مکویین خوشت میومد من از داستین هافمن . استیپ و داتسین !
یادته سال دوم راهنمایی چقدر وسطی بازی کردیم؟ یادته گفته بودن نیاین مدرسه ما اول
وقت می رفتیم؟ معلم جغرافی یادته ؟ "رفیعاااا" خودت باید اداشو در بیاری با قررررر!
معلم علوم تند تند تند ! یادمه یک دفعه به خاطر من از کلاس انداختنت بیرون هنوز توئ
دلم مونده! یادته یه بغل دستی زیرآبزن داشتیم ؟ چقدر استخر با هم رفتیم . چند شب چند
شب خونه ی هم بودیم . دبیرستان جدا شدیم . ولی استخر رفتنامون ادامه داشت.میدونم
این دو سه سال تو رابطمون رو نگه داشتی . یادته هیچ چیز مشابه و مشترکی نداشتیم
فقط یک دفعه هر دو از یه کفش خوشمون اومده بود ؟! کلاس شیمی یادته ؟ یادته همیشه
راحت و کم اهمییت می گرفتی ومی گفتی بی خیال یه چیزی می شه ؟ تعجب می کردم !
همیشه در حال بودی و من بی قرار آینده و ته دلم بهت حسودیم می شد . دلم برات تنگ
شده هما. راستش یه مدت دستم به نوشتن نمی رفت نه اینجا نه دفترم . اگرم می نوشتم
چند خطی بیشتر نبود ولی موسیقی این فیلم وآقای استیپ چنان وزن سنگینی روم به
وجود آورد که طلسم شکست . نوشتم و نوشتم...
اینا رو هم اینجا نوشتم که اگه یه روزی اینجا رو خوندی بدونی دوستت اون سر دنیا
هنوزم گاهی به بی خیال یه چیزی میشه گفتنت حسودیش میشه . میدونم شاید وقتی اینا
رو بخونی با همون خونسردی و یه لبخند بگی مرسی... دیگه این کارا چیه ؟ جمع کن
بابا ! و بری چیپس بیاری! ولی من که می دونم توهم گاهی ازاین همه خاطرات بچگی
نمی تونی در بری هه هه هه هه ....دلم خنک شد !

*
*
http://www.youtube.com/watch?v=DXfY4Anxp9k&feature=fvw

http://www.youtube.com/watch?v=gNp_3dpiTno&feature=related

2009-11-13T07:52:00.004+03:30

بعضی اوقات به صورت عجیبی جلوی کلمه ها می ایستم. حرف می آید. کلمه می آید اما
من در ننوشتنش پافشاری می کنم . شاید یک جور انتقام از خودم باشد . چون نوشتن
برایم آرامش بخش وحیاتی ست . حالا این که از خودم دریغ می کنمش شاید اعتراض آدم
درونم است . اعتراضش به من . اعتراض حجم عظیم بی قراری که از من انتظاری بیش
از این دارد...

2009-09-24T04:46:00.001+03:30

منی که تا چند وقت پیش مصرانه و محکم می گفتم که نباید تسلیم شرایط شد وسرسختانه
پافشاری هم می کردم روش ...الان می گم باید بعضی شرایط روپذیرفت . گرچه هنوزم ته
دلم باهاش نیست . گرچه هنوزم به آرامی می گم ولی گویا حقیقتی ست که گاهی باید
زمزمه اش کرد تا پذیرفته بشه . بله ... پذیرفتن!
گاهی ثانیه های آدم خیلی سخت و طولانی می گذره . نفس آدم بالا نمیاد!

* من مرگ را سرودي کردم

2009-09-06T18:42:00.011+04:30

گاهی اوقات خیلی دوست دارم بدونم چه جوری میمیرم ! کی و کجا میمیرم و آیا یکدفعه
میمیرم یا تدریجی ! خیلی اوقات دوست دارم بدونم زمان مرگم چه احساسی دارم . آیا
از زندگیم راضی بودم یا از کدام قسمت پشیمان . دوست دارم بدونم زمان مرگم چه
قسمت هایی از زندگیم رو به خاطر میارم . کدام آدم ها ! کدام اتفاق ها ! حتی کدام
شعر و نقاشی ! اون موقع دیگه وقت نیست همه چیز کامل مرور بشه . دوست دارم
بدونم اولین هایی که به ذهنم میاد چه خاطراتی هستن !

*احمد شاملو

2009-08-24T20:03:00.006+04:30

حافظه‌ی ما زیرِ فشار و نفوذِ دائمی تصوّرات و رؤیاهای ماست، و از آن‌جا که دچارِ
این وسوسه هستیم که رؤیاها و خیال‌بافی‌های خودمان را واقعی بگیریم، ازدروغ‌های
خودمان هم حقیقت می‌سازیم. حقیقت، در مقایسه با خیال، تنها ازاهمیتی نسبی
برخورداراست؛ چرا که هردوی آن‌ها به یک اندازه زنده و شخصی هستند.

لوئیس بونوئل

2009-08-23T20:20:00.003+04:30

اشک رازی ست
لبخند رازی ست
عشق رازی ست
اشک آن شب لبخند عشقم بود
●
قصه نيستم که بگوئی
نغمه نيستم که بخوانی
صدا نيستم که بشنوی
يا چيزی چنان که ببينی
يا چيزی چنان که بدانی
من درد مشترکم
مرا فرياد کن.
●
درخت با جنگل سخن می گويد
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن می گويم
نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
قلبت را به من بده،
من ريشه های ترا دريافته ام
با لبانت برای همه لب ها سخن گفته ام
و دست هايت با دستان من آشناست

احمد شاملو/ عشق عمومی

2009-07-15T20:09:00.015+04:30

من دوست دارم گاهی از ته دل بلند بلند بلند بی هیچ دلیلی برای خودم بخندم .بعضی

وقت ها دوست دارم برم توئ پارک گریه کنم . من گاهی دوست دارم تا آخرین نفس

بپرم بالا و پایین و دیوانه وار برقصم . من دوست دارم بعضی وقت ها تنهای تنها

باشم . تنها با سکوت خودم . با صداهای مختلف درونم . دوست دارم تنهایی با اونها

قدم بزنم و گاهی هم دوست دارم اصلا بهشون فکر نکنم و بریزمشون دور . من

دوست دارم گاهی برم توی کوچه فریاد بکشم . من گاهی دوست دارم دوست نداشته

باشم . گاهی هم دوست داشتن هام رو دوست ندارم . من بعضی وقت ها کسایی رو

که نباید دوست داشته باشم با بی پروایی تمام دوست دارم . من گاهی به خودم اجازه

میدم خیلی راحت از خط قرمزها عبور کنم .بعضی اوقات از خودم بدم میاد . گاهی از

خودخواهی ها و غرورهای درونم کلافه می شم . گاهی دوست دارم بپرم کسی رو

محکم محکم ماچ کنم و یا گاهی بکوبم توی سر بعضی ادم ها . من گاهی دوست دارم

یاغیانه ازپل های بی حصارزندگی عبور کنم . بعضی وقت ها از این همه خوش بینی

که دارم خسته می شم ولی نمی تونم کاریش کنم شاید جزئی از من شده . من گاهی

دوست دارم محو بشم . من دوست دارم گاهی گذشته رو از اول مرور کنم . دوست

دارم با مردم حرف بزنم وارتباط برقرار کنم و گاهی هم ازشون فرار می کنم . من

دوست دارم توی پارک برای خودم بلند بلند آواز بخونم . من گاهی با شنیدن کلمات

اشکالی در ذهنم مجسم میشن رنگی رنگی . من یه شکل خندان که قرمز و صورتی

و بنفش داره توئ ذهنم برای زندگی مجسم می کنم گرچه گاهی هم رنگ زندگی سیاه

و سفید می شه ولی من قرمزخیلی دوست دارم!!!

من... من... من... تمام اینها وجود منه و همشون چه خوب و چه بد نشون دهنده ی

زندگیه !!!

2009-07-12T07:42:00.004+04:30

بهانه ای برای شادی
بهانه ای برای اندوه
بهانه ای برای دوست نداشتن
بهانه ای برای دوست داشتن
بهانه ای برای امید داشتن
بهانه ای برای یاس و ناامیدی
بهانه ای برای ماندن
بهانه ای برای رفتن
بهانه ای برای بهانه گرفتن
بهانه ای برای ...

♫

شاید تمام زندگی یه جور بهانه ست!
اگر این بهانه ها تمام بشه چی ....

2009-05-28T05:08:00.006+04:30

یک چیزی هست که من بهش می گم«همزمانی‌ آدم ها». یک زمان‌هایی هست که آدم‌ها

بی‌خبر از هم، از حال هم انگار خبر دارند و به هر طریقی شده حضورشان رااعلام

می‌کنند . وقت‌هایی که مثلا دلتنگی آدم‌ها هماهنگ است . درست سر زمانی که باید

دلجویی می‌کنند . همان وقتی که منتظری ولی فکرشو نمی کنی ... صدات می‌كنند. گاهی

آدم‌ها با هم همزمانند. بدون اینکه بدانند به حس‌های هم پاسخ می‌دهند . پاسخ‌ها را با بار

عاطفی قوی می‌فرستند . من زمان هایی را می‌شناسم که آدم‌ها از یک تماس کوچک پر

از زندگی شدند . درست در زمانی که باید همزمان بودند !

2009-05-02T18:04:00.006+04:30

خوش بحال روزگار

بوی باران

بوی سبزه

بوی خاک

شاخه‌های شسته

باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپيد

برگهای سبز بيد

عطر نرگس

رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک ميرسد اينک بهار

خوش بحال روزگار

خوش بحال چشمه‌ها و دشتها

خوش بحال دانه‌ها و سبزه‌ها

خوش بحال غنچه‌های نيمه‌باز

خوش بحال دختر ميخک که ميخندد به ناز

خوش بحال جام لبريز از شراب

خوش بحال آفتاب

ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم

ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار

گر نکوبی شيشه غم را به سنگ

هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

.........

اینجا می تونین گوش کنین

http://www.persianpersia.com/music/album.php?albumid=68

2009-04-28T03:24:00.001+04:30

باز زندگیم پر ورق شده!!!

2009-03-30T02:26:00.012+04:30

اعتراف می کنیم!!!

داشتم به4ماه پیش فکرمی کردم. چه روزوشبهای پر استرسی بودن. بعضی وقتها

تصمیمی که می گیری اونقدر برات مهم می شه که اصلا قادرنیستی حتی یک ذره

و یا یک ثانیه به نشدنش فکر کنی. خب زندگیه دیگه باید کمی به قسمتهای منفی اش

هم فکر کنی وگرنه ممکنه خیلی توی ذوق آدم بخوره. ولی راستش من به خودم اجازه

نمی دادم که لحظه ای به نشدن فکر کنم. به قول دوستان خواننده حتی این خیال زشتو

نمی خوام!!!!خیلی پر استرس بود... همین! و حالا "آسمان صاف و شب آرام بخت

خندان و زمان رام!" روی هم رفته البته و این تفاوت روز و شب های آدم در یک

مدت زمان کوتاه است...

یک سال بعد ...

هیچ کس نمی دونه. ما می تونیم یک برنامه و تصمیم کلی و جدی در زندگی داشته

باشیم . یک هدف و صد درصد هم در راه رسیدن بهش با تمام وجودسعی می کنیم و

موانع رو بر می داریم ولی خب با وجود تمام برنامه ریزی ها کسی نمی دونه زندگی

در آینده به چه سمتی میبرش...

........

آدم باید خیلی روئ خودش کار کنه چون گاهی خیلی پیچیده می شه!

2009-03-18T02:33:00.007+03:30

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید ** وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید

Photo by : Babak,A,Tafreshi

چند سالی بود دقیقا یک روز قبل از سال نو با سارا می رفتیم میدان کاج ماهی قرمز

می گرفتیم . من علاقه ای به جاهای خیلی شلوغ برای خرید نداشتم ولی هر سال

می رفتیم و کلی می خندیدم و خوش می گذشت . امسال که دیگه من نیستم که بریم

ماهی قرمز شیطون ها رو بگیریم تازه اگر هم بودم دیگه شاید ماهی نمی گرفتیم چون

ماهی های ما از پارسال زنده موندن. همیشه زودی می موردن ولی فعلا یک ساله شدن!

..........

ای دل بشارت می‌دهم خوش روزگاری می‌رسد

یا دور غم طی می‌شود یا غمگساری می‌رسد

اندیشه از سرما مكن سر می‌شود دوران دی

شب را سحر باشد ز پی آخر بهاری می‌رسد

2009-03-07T18:55:00.001+03:30

آمده ام که سر نهم، عشق ترا به سر برم

ور تو بگوئیم که نی، نی شکنم، شکر برم

آمده ام چو عقل و جان، از همه دیده ها نهان

تا سوی جان و دیدگان مشعله ی نظر برم

آمده ام که ره زنم، بر سر گنج شه زنم

آمده ام که زر برم، زر نبرم خبر برم

گر شکند دل مرا، جان بدهم به دلشکن

گر ز سرم کله برد، من زمیان کمر برم

اوست نشسته در نظر، من به کجا نظر کنم ؟

اوست گرفته شهر دل، من به کجا سفر برم ؟

آنکه ز زخم تیر او، کوه شکاف می کند

پیش گشاد تیر او، وای اگر سپر برم

در هوس خیال او همچو خیال گشته ام

وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم

این غزلم جواب آن باده که داشت پیش من

گفت بخور نمی خوری پیش کسی دگر برم

مولوی

2009-03-03T01:19:00.004+03:30

همیشه دوست داشتم این جوری تاب بخورم . برم بالای بالا بعد از پشت برگردم آسمون رو نگاه کنم. بارها این کار رو کردم ولی یکبار بود که هیچ وقت فراموش نمی کنم. خیلی اوج گرفتم خیلی خیلی خیلی. رفتم بالای بالا . از پشت که نگاه میکردم توی ابر ها بودم بعد هم یکدفعه بومب... با مخ خوردم زمین. خیلی درد داشت ولی یکی از لذت بخش ترین لحظات بود برام و هست . با اینکه سرم خیلی زیاد درد گرفت ولی ارزش داشت چون خیلی کیف کردم!!!

2009-02-18T19:10:00.008+03:30

فکر می کنم هر آدمی همان اندازه که احتیاج داره در جمع باشه و با آدم های دیگر

معاشرت بکنه احتیاج داره که تنها باشه تا ببینه داره چه کارمی کنه و خودشو بیشتر

بشناسه . حالا می تونه در این تنهایی کارهایی که دوست داره روانجام بده . کتاب

بخونه, بنویسه, فیلم ببینه و .... و با فکر باز و از دید دیگری به زندگیش نگاه کنه

در تنهایی زاویه دید آدم کمی فرق می کنه و به نظرم فرصت خوبی هست تا آدم جور

دیگری به خودش و اطرافش نگاه کنه . پس اگه دیدی زندگیت کمی قاطی شده یا نه

حتی درزندگی جمعی ات هم هیچ مشکلی نیست باز وقتی قرار بده که برای مدت

کوتاهی هم شده تنها باشی .حداقل به گونه ی دیگری به خودت و کارهایی که کردی

و می خواهی انجام بدی نگاه می کنی .این جوری شاید هم راحت تر بتونی کارهات

رو قضاوت کنی

2009-02-12T21:51:00.008+03:30

Sarah Chang and a Mendelssohn Treasure
February 11 - 12, 2009
Roberto Minczuk, conductor
Sarah Chang, violin
NAC Ovation Series

کنسرت خیلی خوب بود!!!

http://www.youtube.com/watch?v=CCLxso5XDN4&feature=

PlayList&p=FAC07EBF6F93F297&index=0&playnext=1

http://www.youtube.com/watch?v=n50-c7uU5kE

http://www.youtube.com/watch?v=xqpmxNdymoQ

http://www.nac-cna.ca/en/index.cfm

2009-01-14T13:53:00.006+03:30

آنکه پر نقش زد این دایره ی مینایی
کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد

ما را عزم سفری ست !

عزمم را جزم کردم تا برای مدت زمانی داستان زندگیم را در دیاری دیگر ادامه دهم

...

to be continued

Ebenezer Scrooge

2008-12-25T13:35:00.013+03:30

سال سوم راهنمایی دوستی داشتم به اسم بیتا . یک دختر چشم آبی ریزه میزه .

کلاس زبان که می رفتم باهاش آشنا شدم. یادمه وقتی با هم بودیم خیلی بهمون

خوش می گذشت .همیشه بعد کلاس برای خودمون توی خیابان راه می رفتیم و

آهنگ می خوندیم. چیزهای جدیدی که گوش کرده بودیم و دوست داشتیم رو برای

هم می نوشتیم و می خوندیم . من هنوز دست خط ریز و توی هم رفته ی بیتا رو

دارم . فکر کنم اون هم دست خط درشت من رو داشته باشه. اون شب ...شب

کریسمس بود . معلمی داشتیم به اسم فابیولا وارتان- یکی از بهترین و موثر ترین

معلم های من تا الان - سر کلاس یک سری شعرهای شب کریسمس رو برای ما

خوندن . خیلی زیاد بودن ولی من همین یکی رو تا آخرش یادم میاد چون بعد کلاس

با بیتا تصمیم گرفتیم تا خونه پیاده بریم و توی کوچه بلند بلند خندان هی می خوندیمش.

با این دوست چشم آبیم خاطرات گرمی در شب های سرد زمستان دارم . اون هم الان

یه جایی یه گوشه ای از دنیا نشسته شاید داره به این خاطرات فکر می کنه .

کریسمس مبارک خانوم وارتان . بیتا . پولین و......و........و.....

آقای سکروج !!!

♫

Silent night, holy night

All is calm, all is bright

Round yon Virgin Mother and Child

Holy Infant so tender and mild

Sleep in heavenly peace

Silent night, holy night

Shepherds quake at the sight

Glories stream from heaven afar

Heavenly hosts sing Alleluia

Silent night, holy nigh

Son of God, love's pure light

Radiant beams from Thy holy face

With the dawn of redeeming grace

Jesus, Lord, at Thy birth

♫

and now a light is shining round the world

it's a magic night for every boy and girl

Cos it's the time that all men dream of peace

On Christmas eve

We dream of peace

la,lalala,lalalalala,lalalala,lala

lalalala,lala,lala,lala

2008-12-24T14:46:00.004+03:30

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم

نیست در کس کرم و وقت طرب می‌گذرد

چاره آن است که سجاده به می بفروشیم

خوش هواییست فرح بخش خدایا بفرست

نازنینی که به رویش می گلگون نوشیم

ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است

چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم

گل به جوش آمد و از می نزدیمش آبی

لاجرم ز آتش حرمان و هوس می‌جوشیم

می‌کشیم از قدح لاله شرابی موهوم

چشم بد دور که بی مطرب و می مدهوشیم

حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما

بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم

.................

30 آذر 1387

.................

2008-12-12T13:43:00.010+03:30

دیشب یک لحظه از ته دل دوست داشتم که نا مرئی بشم . یاد پستی که رعنا نوشته

بود افتادم که اگر نامرئی باشه چه کار ها می کنه....
خب من... راستش یک آقایی در آپارتمان روبروی خونه ی ما هست که من اصلا

نمی شناسمش ولی کلا شاخه! یک دفعه یک پسر بچه ی بیچاره ای ( از اونا که شبها

گاهی میان سطل آشغال ها رو میگردن) داشت دعوا می کرد بد جوری . دیر وقت

بود و من اصلا نفهمیدم چرا( شاید دست کرده بود توی سطل آشغال جلوی خونه ی

اونا!!) همین طور سرش داد می زد. من نمی تونستم چیزی بگم و دلم خیلی برای

اون بچه سوخت توی این سرما الکی الکی فحش هم می خوره. اگه نامرئی بودم

حتما حتما می رفتم و اون قدربه این آقا مشت می زدم تا خیلم راحت بشه.
اگر نا مرئی بودم می رفتم توی یک کتاب خانه ی بزرگ هی کتاب های طبقات

مختلفش رو جا به جا می کردم و یا نصف شب هایی که خوابم نمی بره می رفتم توی

کوچه وشایدم به سوپورهایی که توی این هوای سرد به جای خوابیدن کوچه ها رو

جارومی کنن کمک می کردم. می رفتم داخل سینما ها و هر کس که چیپس و پفک و

خوردنی آورده داخل سالن درحال دیدن فیلم بخوره و سر و صدا کنه و اعصاب آدم

رو خرد کنه پیدا می کردم.خوراکی ها رو می گرفتم مینداختم بیرون.سینما جای خرچ

و خرروچ نیست!

یه کار بدی هم شاید شاید می کردم . روی صحنه ی تئاتر برای یکی از بازیگرها

جفت پا می گرفتم( البته خودم بازیگری تئاتر رو خیلی دوست دارم . شاید روزی

یکی دیگه با من این کا رو بکنه) ..هی می رفتم و بازوی مامانم رو فشار می دادم

وقتی خواهرام درس می خونن می رفتم و حواسشون رو پرت می کردم( البته در

واقعیت هم گاهی این کار رو می کردم).هی لپ رعنا رو می کشیدم. یه معلم دینی

سال دوم راهنمایی داشنم که وقتی سر کلاس بود میومد پیش من می نشست و

می خوابید . خب منم حوصلم سر می رفت . همه ی بچه ها باهم حرف می زدن.

یکی دو دفعه منم صحبت کردم تازه دعوام هم کرد. اگه نامرئی بودم یه نایلون بر

می داشتم درگوشش پشت سر هم صدا می دادم و شایدم پراز آب می کردمش و روی

سرش می ترکوندم...و...و...و...
خب شما چه کار می کردین اگه نامرئی بودین !؟

2008-12-08T11:46:00.005+03:30

دستش از گل، چشمش از خورشید سنگین خواهد آمد

بسته بار گیسوان از نافه چین خواهد آمد

از تبار دلستان لولیان بیستونی

شنگ و شیطان*، با همان رفتار شیرین خواهد آمد

باز شگرد سامری را ساحری آموز نازش

تا دوباره از که بستاند دل و دین خواهد آمد

با همان آنی، که پنداری خود از روز نخستین

شعر گفتن را به حافظ داده تلقین خواهد آمد

بی گمان از آینه، جشن غرور آمیز حُسنش

راه دوری تا من این تصویر غمگین خواهد آمد

عشق گاهی زندگی ساز است و گاهی زندگی سوز

تا پریزاد من از بهر کدامین خواهد آمد

ای دل من، سر مزن بر سینه این سان ناشکیبا

لحظه ای دیوانه جان آرام بنشین خواهد آمد

خواهد آمد، خواهد آمد، خواهد آمد، ور نیاید

باز سقف آسمان امروز پایین خواهد آمد

حسین منزوی

.........

* از این شنگ و شیطان، خیلی خوشم اومد. یه حس جهندگی و پرندگی به آدم میده!

لحظه ای دیوانه جان ، ریحانه جان ، آرام بنشین ، سر مزن بر سینه این سان ناشکیبا،

آرام بنشین!!!

2008-12-06T12:11:00.012+03:30

*!یک روز قشنگ بارانی ؟

مرد: چه هوای مزخرفی!

هلن بی اختیار و شگفت زده با ناباوری این کلمات را شنید که از دهانش خارج

می شد: نه اشتباه می کنید. نباید گفت چه هوای مزخرفی! باید گفت: یک روز

قشنگ بارانی
مرد به طرف هلن برگشت و با دقت نگاهش کرد
هلن به نظر صادق می رسید
در این لحظه برای مرد دو اصل مسلم شد: نخست اینکه با تمام وجود این زن را

می خواست و دوم این که اگر می شد هرگز او را ترک نمی کرد
.........

.........
زیاد علا قه ای به تعریف کردن موضوع ندارم فقط اینکه پنج داستان کوتاه در مورد

پنج زن . گویا نویسنده رفته و سال‌ها در کالبد این زنان ساده و پیچیده، معمولی یا

روشنفکر و توهم ‌زده و عاشق یا ویرانگر زندگی کرده و تمام استعدادها و لحظه‌های

زنانه‌ی این‌ها را فهمیده و حالا نوشته .گرچه داستان گاهی اوقات ول می شود ولی

من در کل دوستش داشتم مخصوصا داستان اول و غریبه رو

و برای اون زن تنها متاسف شدم : ای زن بیچاره تابلوی پیکاسو اصل بود

فقط کمی از ترجمه اش خوشم نیومد !!!
.........

.........

کتابهای دیگری که از اشمیت خوندم
گل های معرفت. مجموعه سه داستان ....از موسیو ابراهیم و گل های قران بدم

نیومد.یک موموی ساده و خیالباف و ظاهرا آرامی که در میان شخصیتش روح نا

آرام و پراز شیطنتی دارد از اون پسر بچه های باهوشی که وقتی نگاه می کنند

انگار پست سرت را می بینند یه جورایی یاد موموی زندگی در پیش روی

رومن گاری افتادم
.........
.........
در دنیا هیچ چیز مطمئن تر از نا مطمئن نیست
فرانسوا ویون
مهمانسرای دو دونیا
.....
خرده جنایت های زنا شویی
نوای اسرار آمیز

نمایشنامه خرده جنایت های زنا شویی و نوای اسرار آمیز را خیلی خیلی بیشتر دوست

می دارم

.........

خرده جنایت های موسیو اشمیت

http://www.sibegazzade.com/main/
.........

من به این روزهای قشنگ بارانی که شلپ شلپ آب میریزه روی آدم علا قه ی

خاصی ندارم حالا اگه یه نم نمکی باشه اشکالی نداره *

2008-11-15T10:48:00.004+03:30

وقتی در آستانه ی مرگ بودم از احساس نا بجایی که مرا در بر گرفت جا خوردم
: حسی از کمال و آرامش . من از همه چیز می ترسیدم : از عنکبوتها . از
چهره های بی حالت وناگهان من بودم بی هیچ ترس و دلواپسی وصدایی که صدای
من نبود . در گوش من نهیب می زد که همه چیز متبرک است...من همواره از
حرف زدن در مورد خودم پرهیز کرده ام . ترجیح می دهم زندگی ام را از صافی
بگذرانم و در درون شخصیت هایم پنهانش کنم . در نوشته هایم "من" همواره نامی
جعلی است

«اریک امانوئل اشمیت »

...................

چند هفته ای می شه که یک سری کتاب های اریک امانوئل اشمیت رو گرفتم .

نمایشنامه و داستان ها و شروع به خواندن کردم و چه خوب شد که خواندن

نمایش نامه هایش هم زمان با اجرای یکی از کارهای او در صحنه ی تئاتر یود

« مهمانسرای دو دنیا»

متن اين نمايش به يک وضعيت بينابيني و برزخ گونه مي‌پردازد: مکان نمايش در

جايي بين زمين و آسمان، به عنوان"يک موقعيت ايستگاهي" براي مردگان زنده

کاربري انتزاعي پيدا کرده و محتوميتي جبري نيز با يک پيش شرط الزامي به

صورت يک امراختياري در آمده است.... در قسمتی از نمايشً عشق بهانه‌اي

براي ماندن توصيف مي‌شود. ابتدا دختر عاشق به زمین بر می گردد سپس مرد

شعبده باز که قلبش را به دختر بخشیده به آسمان می رود .....و در آخرمرد

عاشق را که می خواهد با عشق زندگی کند در روی صحنه همراه با آفتاب نشان

می دهد که یک حالت نماد گونه است و حیات بخشی عشق رو به نمایش می گذارد

.................

این رو هم بگم بخشی که خود کارگردان به نمایش اضافه کرده بود قسمت رقص

راجاپوربه نظرم بخشی اضافه بود. نور می تونست خیلی متنوع تر باشه و بهتر

عمل کنه . فکرمیکنم که کارگردان کمی از جزئی نگری در کار پرهیز کرده بود .

حسین علیزاده هم که با این کار پا به صحنه ی تئاتر گذاشت و به نظرم موسیقی
نسبتا تاثیر گذاری برای نمایش ساخت

گرچه خود نمایشنامه بیشتر بهم چسبید ولی خب درکل از این کار خوشم اومد.

برید و ببینید

.................

در مورد کتاب هایی که از اشمیت خوندم هم در پست های بعدی می نویسم. کلی

به این نویسنده علاقه مند شدم

2008-11-14T12:34:00.004+03:30

چیزهایی هست خیلی بدتر از تنهایی

اما سال‌ها طول می‌کشد تا این را بفهمی

وقتی هم که آخر سر می‌فهمی‌اش

دیگر خیلی دیر شده

و هیچ چیز بدتر از

خیلی دیر نیست.

«چارلز بوکفسکی»

..............

..............

دیشب داشتم برای خودم شبکه های تلویزیون رو این ور اون ور می کردم به دنبال

یک برنامه خوب که ببینم. کم کم هم داشتم مایوس می شدم که نمی دونم کدام شبکه

بود فیلم " من ترانه 15 سال دارم" رو داشت پخش میکرد. وسطاش بود . فکر کنم

5سال پیش بود که دیدمش دقیق خاطرم نیست ...
هم زمان با دیدنش همش داشتم به این موضوع فکر میکردم که اگر من جای ترانه

بودم چه کار میکردم؟ منی که اصولا زیاد به حرف های مردم کاری ندارم . منی که

بارها و بارها از خودم شنیدم که مردم هر جور می خوان فکر کنن . من که مسئول

فکرکردنشون نیستم و و ووو . ولی هنوز نمیدونم اگر در شرایط او بودم آیا جسارت

و جرات بچه نگه داشتن رو داشتم یا نه (و یا حتی سقط کردن اون رو!!!)که این

جور تا ته راه برم و برای بچه ام شناسنامه بگیرم . که نگا ههای مردم رو هر روز

و هرساعت تحمل کنم تازه 15 ساله هم باشم... شایدم می کردم . نمی دونم

در جامعه ی ما خیلی از این موارد هست .واقعا مردم چه جوری به خودشون اجازه

می دن که به یک آدم چپ چپ نگاه کنن و اون رو کناه کار بدونن. چه جوری بدون

هیچ شناختی اجازه ی تهمت زدن به دیگری روبه خودشون می دن .چه راحت قاضی

می شن و قضاوت می کنن به جای کمک کردن...چه ساده این کار رو می کنن بدون

اینکه بفهمن این کار خودشون گناه بزرگی ست

............

............

یک نکته در مورد خودم فهمیدم!!! من اگه هر روز از خونه بیرون نرم اخلاقم مثل

چی بد میشه... حتما باید برای ده دقیقه هم که شده روزانه از خونه برم بیرون و

گرنه واییییییییییییییییییییییییییی!

2008-10-18T11:48:00.008+03:30

تضاد ها

پیچید گی های

درونم

بسیار زیاد

هستند

من

نمی دونم

باهاشون

چه

کار

کنم

2008-10-17T15:03:00.010+03:30

ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

محصول دعا در ره جانانه نهادیم

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش

این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد

تا روی در این منزل ویرانه نهادیم

در دل ندهم ره پس از این مهر بتان را

مهر لب او بر در این خانه نهادیم

در خرقه از این بیش منافق نتوان بود

بنیاد از این شیوه رندانه نهادیم

چون میرود این کشتی سرگشته که آخر

جان در سر آن گوهر یک دانه نهادیم

المنه لله که چو ما بیدل و دین بود

آن را که لقب عاقل و فرزانه نهادیم

قانع به خیالی ز تو بودیم چو حافظ

یا رب چه گداهمت و بیگانه نهادیم

........

آقای شاعر!!!! من عاشق این شعر شما شدم

2008-10-12T10:05:00.009+03:30

ارکستر مجلسی جوانان تهران به رهبری بهروز وحیدی آذر در روزهای پنج شنبه

جمعه و شنبه آینده در تالار منظومه خرد واقع در ولنجک,بالاتر از دانشگاه شهید

بهشتی برنامه خواهد داشت

قطعات: سرناد موتزارت, کنسرتو ویولن شماره 5 موتزارت, روندو کاپریچیوز و

سن سانس و آداجیوساموئل باربرخواهدبود

تکنوازان ویولن: الیانا فروهری، فرهاد شاکرین

برای تهیه بلیت می توانید به شهرکتاب میرداماد, شهر کتاب نیاوران(کامرانیه)

شهر کتاب ابن سینا شهرک غرب وموسسه منظومه خرد مراجعه کنید

http://blog.360.yahoo.com/blog-UOQht5MydKv8ryonVo9N_x9r

2008-10-10T11:23:00.009+03:30

دلم می سوزه به حال روزها و ساعت های از دست رفته

دلم می سوزه به حال بچه هایی که سر چهارراهها گل و آدامس می فروشن

دلم می سوزه به حال آدم ها ی حسود ( که به نظرم بد بخت ترین آدم ها هستن)

دلم می سوزه به حال آدم هایی که برای اینکه دیده بشن و جلب توجه کنن دست به هر

کاری می زنن ( البته این هر کاری شامل کارهای بسیار ساده هم میشه که فقط برای

دیده شدنه)

دلم می سوزه برای پیرمردی که شبها روی پل عابر می خوابه

دلم می سوزه به حال آدمهایی که زحمت می کشن و درست زندگی می کنن ودر خور

احترام هستن ولی کسی نیست که قدر بدونه که هیچ تازه سنگ هم جلوی پاشون

میندازن به این بزرگی

دلم می سوزه برای خانمی که کنار بیمارستان در به دردنبال 25 تومانی برای تلفن

زدنه وبچه اش هم با سر و صورتی خونی منتظره تا مامان به هر سختی که شده پول

جور کنه وتا اون موقع باید درد بکشه چون کسی ویزیتش نمیکنه

دلم می سوزه به حال دوستی ای که به خاطر چیزهایی که نباید می شد و یا الکی

الکی کم می شه

دلم می سوزه به حال آدم هایی که حرفشون با اعمالشون یکی نیست یعنی فقط بلدن

حرف های خوب خوب بزنن والبته دلشون هم پیش اون حرفهاست ولی دیگه هیچ هیچ

اراده ای برای انجام اون کارها از خود ندارن

دلم می سوزه به حال خودم در زمانی که قاضی کارهام شدم اون قدر زیاد به خودم

سخت گرفتم که از عدالت خارج شد و چه قدرزیاد اذیت شدم

دلم می سوزه برای مادر یکی از دوستان که از دنیا رفت و دلم برای حمید هامون

سوخت

دلم می سوزه به حال افرادی که دارن تاوان اشتباهات و تصمیمات عجولانه ی

زندگیشون روبه چه سختی می دن

......

دلم می سوزه و با این حال بسیار بسیار بسیار سرسختانه معتقد هستم که دلسوزی به

درد هیچ کس و هیچ چیزی نمیخوره . بارها این کلمه رو از خودم و خیلیا شنیدم و

همیشه رفتم توی فکر که یعنی چه؟ یک احساس ترحم...وترحم الکی

نتیجه: آدم در هر چیزی که می خونه یا می نویسه یا فیلمی که می بینه یا صحبتی که

با بقیه میکنه نباید دنبال نتیجه بگرده!!!

2008-09-22T21:35:00.001+03:30

ناسپاس

ما آدم بزرگها موجودات ناسپاسی هستیم. چون هیچ وقت خداوند منان را به خاطر این

که دیگر به مدرسه نمی رویم شکر نمی کنیم!!!

♫

وودی آلن

2008-09-03T13:24:00.004+04:30

مرغ سحر ناله سر کن ............ داغ مرا تازه تر کن

زآه شرر بار ، اين قفس را ............ برشکن و زير و زبر کن

بلبل پر بسته ز کنجه قفس درآ ..... نغمه آزادی نوع بشر سرا

وز نفسی عرصه اين خاك توده را .......................... پر شرر كن

ظلم ظالم ، جور صياد ............. آشيانم داده بر باد

اي خدا ، اي فلك ، اي طبيعت .......... شام تاريك ما را سحر كن

نوبهار است ، گل به بار است .......... ابر چشمم ، ژاله بار است

........... اين قفس چون دلم تنگ و تار است ...........

شعله فكن در قفس اي آه آتشين ..... دست طبيعت گل عمر مرا مچين

جانب عاشق نگه اي تازه گل از اين ... بيشتر كن ، بيشتر كن ، بيشتر كن

مرغ بي دل ، شرح هجران ........... مختصر ، مختصر كن ، مختصر كن

*عمر حقيقت به سر شد ............ عهد و وفا بي اثر شد

ناله عاشق ، ناز معشوق ........... هر دو دروغ و بي ثمر شد

راسته و مهر و محبت فسانه شد ..... قول و شرافت همگي از ميانه شد

از پي دزدي ، وطن و دين بهانه شد .. ديده تر كن

جور مالك ، ظلم ارباب ............. زارع از غم گشته بي تاب

ساغر اغنيا پر مي ناب ............. جام ما پر ز خون جگر شد

اي دل تنگ ناله سر كن .............از مساوات صرف نظر كن

ساقي گلچهره بده آب آتشين ........ پرده دلكش بزن اي يار دلنشين

............. ناله بر آر از قفس اي بلبل حزين ..........

كز غم تو ، سينه من ..............پر شرر شد ، پر شرر شد

نوبهار است ، گل به بار است

جانب عاشق نگه اي تازه گل از اين

بيشتر كن ، بيشتر كن ، بيشتر كن

شاعر : ملک الشعرا بهار

*بند دوم اين تصنيف ،گویا فقط در اجراهاي قديم آن موجود است

2008-08-31T14:29:00.024+04:30

ز هوشیاران عالم هر که را دیدم غمی دارد
دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد

چند وقته که دارم فکر میکنم یک وبلاگ انگلیسی زبان درست کنم یا نمی دونم یک

بخشی از همین جا رو اختصاص بدم بهش یا نمیدونم... فعلا در حد فکره
امروز صبح داشتم شبکه های مختلف رو می گشتم دیدم یه شبکه ای با یک

زبان عجیب غریب داره کارتون نشون میده . گذاشتم همونجا . البته زبانش روکه

آخر نفهمیدم کجایی بود ولی بعضی از آهنگ هاش انگلیسی بود کلی ذوق کردم

گاهی یه چیزه خیلی ساده و پیش پا افتاده آدم رو چه شاد می کنه

lion king

Hakuna Matata
What a wonderful phrase
Hakuna Matata
Ain't no passing craze
It means no worries
For the rest of your days
It's our problem-free philosophy
Hakuna Matat

From the day we arrive on the planet
And blinking, step into the sun
There's more to see than can ever be seen
More to do than can ever be done
There's far too much to take in here
More to find than can ever be found
But the sun rolling high
Through the sapphire sky
Keeps great and small on the endless round
It's the Circle of Life
And it moves us all
Through despair and hope
Through faith and love
Till we find our place
On the path unwinding
In the Circle
The Circle of Life

Hakuna matata
It means no worries
For the rest of your days
It's our problem-free philosophy
Hakuna Matata

!dododo ororodoooooodododoororodododo

2008-08-29T11:16:00.004+04:30

باز هم می گم انسان ها پیچیده ترین موجوداتی هستند که تا حالا دیدم . پیچیده و غیر

قابل فهم . من باید سعی کنم که یه ذره بیشتر آدم ها مخصوصا آدم های اطرافم رو

درک کنم وباز هم مخصوصا خودم رو که یه چند وقتیه کمی خل شدم!!!!

نمی دونم بعضی موضوعات نا خود آگاه برای آدم خیلی مهم می شن . موضوعاتی

که اگه خیلی منطقی بشینی و بهشون فکر کنی شاید اون قدرها مهم به نظر نیان ولی

خب برای آدم خیلی مهم می شن واصلا شاید هم مهم باشن ولی دیگه نه به قیمت

اذیت کردن خود آدم . این موضوعات حساسیت هم به وجود میارن. اون قدر

حساس که میتونه کاملا آدم رو بهم بریزه و کم کم به یک ضعف در درون آدم تبدیل

میشه . حقیقتیه... همه یه همچین موضوعاتی توی زندگیشون دارن . من هم دارم

و این ضعف.. خب ضعفه دیگه کاریشم نمیشه کرد فقط باید اون قدر رو خودت کار

کنی که میزانش رو کم و کم و کم کنی .
رعنا: این قدر سخت نگیر
من:......آره خیلی سخت میگیرم.
توی ذهنم: بعضی از این موضوعات رو اون قدر دارم سخت می گیرم که داره اذیتم

میکنه .اذیت. یعنی به نوعی می شه اسم خود آزاری روش گذاشت؟!!!

ماه ها پیش با دوستی صحبت می کردیم .
دوست: تو اگه بدونی توی کوچه بن بست داری می ری چه می کنی؟
من:.....( خیلی خیلی یواش. شاید طوری که حتی اون که جلوی من نشسته بود

نشنید.البته شایدم شنید نمی دونم.در هر حال خیلی آرام) بر می گردم( با تردید)

امروز:
من :( با صدای بلند . طوری که نه فقط اون دوستم بلکه همه بشنون)
برمی گردم . سرم رو هم بالا می گیرم حتی اگه همه هم به من چپ چپ نگاه کنن.

آدم همیشه از انتهای تمام راه هایی که توش پا می گذاره که با خبر نیست. هرچه

قدر هم احتیاط رو به جا بیاره و تصمیمش رو سبک سنگین کنه ولی تا نره توش

متوجه نمی شه که در چه موقعیتی هست... اون کوچه می تونه بن بست باشه و یه

دیواره به این بزرگی تهش.یا نه می تونه انتهایی هم داشته باشه ولی اون انتهایی

نباشه که ما می خواهیم و ما را ارضا کنه. خب این چه کاریه... ادامه دادن توی

همچین مسیری هم شاید به نوعی خودآزاری باشه . آدم داره برای خودش زندگی

می کنه چرا باید خودش خودش رو اذیت بکنه!
حرف هام شعار نیست واقعیتیه که خودم پا توش گذاشتم... زمان دوری هم نیست

شایدحدود یک سال پیش بود تصمیمی گرفتم و مصرانه هم براش دویدم . به وسط

راه نرسیده ...ایستادم . فکر کردم. فکر کردم . به فکر کردن هام فکر کردم .

راهی روکه انتخاب کرده بودم انتها داشت ولی نه انتهایی که من رو ارضا کنه و در

پایان من رو خوشحال کنه.تردید داشتم در گفتن اینکه اشتباه کردم . بدون هیچ دلیلی

اشتباه کردم . بالاخره تلنگر هایی بهم خورد و من برگشتم ولی این بار اون قدر

محکم بودم که همه باور کنن. از اطرافیان کسی بهم چپ چپ نگاه نکرد و چیزی هم

نگفتن. ولی می تونم بگم ذهنشون به هر جایی رفت که چه دلیلی داشت این دختر

مدت 6 7 ماه نظرش عوض بشه. باز چیزی به من نمی گفتن ولی معلوم بود که دنبال

دلیل خاصی هستند. و من کم کم متوجه شدم که بیچاره ها ذهنشون به کجا ها رفته

که حتی من فکرنمی کردم...در هر حال جای توضیح دادن نبود یا نمیدونم دلیلی

نمی دیدم که توضیح بدم .شاید اگر می دادم بهتر بود ولی کلا توضیح دادن زیاد در

خصوصیات اخلاقیم نیست.برگشتم و محکم راه جدیدم رو چسبیدم و اجازه ندادم هیچ

مانعی من رو از پا در بیاره و امیدوارم تا آخرشم این قدر محکم بمونم و می مونم.

دوست من ! من نمیدونم توی فکر تو چی میگذشت و موقعیتت چی بود و چه جوری

بود فقط جواب سوالی رو که یک بار ازم پرسیدی این بار محکم و بلند دادم

این هم به نوعی اعتراف کردن شداااا...من که گفتم اعتراففففففففففففففففففففففففف

دوست می دارم

2008-08-14T22:47:00.002+04:30

گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

آوازه درست است که من توبه شکستم

گر دشمنم ایذا کند و دوست ملامت

من فارغم از هر چه بگویند که هستم

ای نفس که مطلوب ِ تو ناموس و ریا بود

از بند ِ تو برخاستم و خوش بنشستم

از روی ِ نگارین ِ تو بیزارم اگر من

تا روی ِ تو دیدم به دگر کس نگرستم

زین پیش برآمیختمی با همه مردم

تا یار بدیدم، در ِ اغیار ببستم

ای ساقی از آن پیش که مستم کنی از می

من خود ز نظر در قد و بالای تو مستم

شب‌ها گذرد بر من از اندیشه‌ی رویت

تا روز نه من خفته نه همسایه ز دستم

حیف است سخن گفتن با هر کس از آن لب

دشنام به من ده که درودت بفرستم

دیری‌‌ست که سعدی به دل از عشق ِ تو می‌گفت

این بت نه عجب باشد اگر من بپرستم

بند ِ همه غم‌های جهان بر دل من بود

در بند ِ تو افتادم و از جمله برستم

2008-08-14T22:36:00.006+04:30

ترجیح میدم یک عده آدم ساده ،معمولی، شاد و درست باشیم تا یک عده آدم حسود،به

قولی کار بلد،مهم ،زیرآبزن و دورو.... بعععععععععععععله!

این روزها خیلی درگیرم. کلی کار ریخته سرم.اگر هم فرصتی پیش بیاد شعرمی خوانم

همه نوع شعری .فکر کنم معلوم باشه. زیاد حس کتاب ندارم.حالا اگر کتابی دارین که

می تونه منو به کتاب خوانی برگردونه حتما بگین( البته گه گاهی این جوری می شم

و الان چند تا کتاب توی صف دارم برای خواندن!)

2008-08-01T01:09:00.002+04:30

ديدار دو تن ، چشم در چشم ، رو در رو
آنگاه كه تو با مني ،
من چشمهاي تو را از تو مي ستانم
و آنها را بر ديدگان خود استوار مي گردانم ،
و تو چشمهاي مرا مي ستاني
و در جايگاه چشمان خويش مي گذاري ،
و بدين سان
من ، در تو مي نگرم با چشمان تو
و تو ، به من خواهي نگريست با چشمان من

ژاکوب لِوی مورنو(1980-1946)

2008-07-29T18:31:00.017+04:30

Why not seize the day to check out how your life is

going? Rethink your errors and remember your

successes, forgive yourself for your failures and

take pride in your achievements. And remember

that these errors, successes, failures and achievements

are your story, the story of your life And for this

reason they should all be equally valued without them

you would not be who you are today

Because you are so special and so warmly remembered

,this brings wishes for a birthday that’s filled with

many wonderful moments

HApPy BiRtHdAy
We would like to wish you lots of peace, health, happiness

and, of course, lots of love

خیلی کوچک بودم همیشه فکر می کردم که 24 سالم بشه اووووووووووووووووه

چی می شه .سه تا سن همیشه برام جذاب بود 24 . 32 و53 .
چند روز قبل به اولین سن جذاب زمان کودکیم رسیدم.اتفاق خاصی نیافتاده بود. البته

منظورم ازاتفاق خاص اون اتفاق ها و هیجان هایی ست که آدم خیلی کوچکه

دارشون اما خوشحالم خیلی زیاد. اصلا هم ناراحتی و غم و غصه ندارم که یک سال

بزرگتر شدم واز این جور حرف ها. من از اون دسته آدم هایی هستم که روز تولدم

رو خیلی خیلی خیلی زیاد دوست دارم. خیلی ها هستن که روز تولد براشون مثل بقیه

روزهاست ولی من نه !! و برام هیجان انگیز تر هم میشه وقتی کسانی که اصلا به

فکرمم نمیرسید این روزرو یادشون بود.7-8 تا تبریک داشتم از دوستانی که با دیدن

میل و اس ام اس هاشون خودم هم شاخ درآوردم. دوستانی که بعضی هاشون الان

خیلی دور هستند. دور دور دور دور دور دور
مرسی از همه دوستان خوب نزدیک و دور که به فکرم بودین .بنده کلی مشعوف شدم

و بسیار ذوق کردم...

2008-07-21T10:23:00.005+04:30

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از این بیخبری رنج مبر هیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر میترسم

گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخنهای نهان خواهم گفت

سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد

در ره دل چه لطیف است سفر هیچ مگو

گفتم ای دل چه مهست این دل اشارت میکرد

که نه اندازه توست این بگذر هیچ مگو

گفتم این روی فرشتهست عجب یا بشر است

گفت این غیر فرشتهست و بشر هیچ مگو

گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد

گفت میباش چنین زیر و زبر هیچ مگو

ای نشسته تو در این خانه پرنقش و خیال

خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو

گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست

گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو

مولانا

2008-07-18T23:48:00.005+04:30

مادر من مادر من تو یاری و یاور من. مادر چه مهربونه... 13 سال پیش.ده ساله

بودم ....علی عابدینی . بچه محل قدیمی. استاد من. آقای من.... هفت.هشت سالم

بود .عاشق فیلم هامون . صحنه صحنشوحفظ بودم. توی دادگاه: این زن حق منه

روح منه. جسم منه .چه جوری می تونم ازش جدا شم!!! با اون صدای خاصش
همون سن و سال بودم . چهار شنبه شب ها : و اون جور خاصی که می گفت: سبز
صدایش در صدای پای آب: هر کجا هستم باشم آسمان مال من است .پنجره . عشق

هوا. فکر. زمین . مال من است.... هنوز اون نوار قدیمی رو داریم.یک اس کا سی

رنگ و رو رفته قدیمی
یه جورایی در کودکی من سهم داشت . پس باید مبهوت بشم مثل همه ی شما .کسانی

هستن که رد پایی در ذهن ما دارن و اصلا فکرشم نمی کنیم و امروز با شنیدن خبر

فوت خسروشکیبایی فهمیدم که او هم بود. بخشی از خاطرات بچه گیم.
دیگه توی کوچه ننشستی که عاطفه برات پتو بیاره ...
علی عابدینی هم که دیر رسید....
قهری؟ قهری؟ اگه قهری حرف که می زنی؟!!!

.................................

به قول رضا کیانیان : به امید دیدار

2008-07-13T10:13:00.004+04:30

عزم آن دارم که امشب مستِ مست

پای کوبان شیشه دُردی بدست

سر به بازار قلندر برنهم

پس به یک ساعت ببازم هر چه هست

وقت آن آمد که دستی برزنم

چند خواهم بود آخر پایبست

تا کی از تزویر باشم رهنما

تا کی از پندار باشم خودپرست

پرده پندار می باید درید

طوقه تزویر می باید شکست

2008-07-11T12:20:00.002+04:30

انسان تا جایی پیش می رود که ظرفیت داشته باشد . کم و زیاد بودن ظرفیت هم دست
خود اوست...

باید یاد بگیریم که آزادانه و بدون هیچ فشار وعوامل خارجی تصیمی را بگیریم و یا
کاری را انجام دهیم و اجازه ندیم که هیچ عاملی تصمیم و کار ما را به سمتی هدایت
کند . خود خودمون هدایت گر باشیم و گر نه شاید اولش متوجه نشیم ولی بعد یه مدت

یک عدد دیوار به این بزرگی جلو راه آدم سبز میشه....بععععععله!

2008-06-22T12:38:00.014+04:30

چشمم یکدفعه به پستی که رعنا سه روز قبل از نوروز امسال نوشته بود خورد . در

مورد انسان نوشته بود که با گذشت زمان هر قسمت وجودش چیز جدیدی بهش نشون

می ده . انسان و پیچیدگیهای هموارش واینکه در سالی که میاد بتونیم مثل یه شهر

خودمون رو مرمت کنیم . خراب کردنی ها رو خراب و عمارتی ازنوبسازیم

بله ... آدم مثل یه پازل می مونه. همیشه به دنبال قطعات گمشدش میگرده . مثل در

جستجوی قطعه ی گمشده ی شل سیلور استاین... گشت و گشت وگشت . از باتلاقها

گذشت. از جنگل ها گذشت. از بالای کوه ها . سرش به سنگ ها خورد و باز رفت

رفت . می گردم و می پویم . گمشده ام را می جویم... همیشه در حال کشف هستیم

در حال جستجو. در حال شناخت. راهی که به شناخت می رود تو در تو و پیچیده

است .سرت را که بلند می کنی خود را در بین انبوهی از اشارات و سئوالات می بینی

پی هر ریسمانی را که می گیری سر از جهانی نو در می آوری و خود انسان

تصویرگر و آفرینش گر اون جهان ناشناخته ی بی پایان است. عبوراز پل های لغزنده

و بی حصار. در این مسیر چه توانی صرف می کنیم .چه چیزها قربانی می کنیم

قربانی کردن مختص بدست آوردن و شناختن هر چیزنویی است

باید ویران کرد پایه هایی رو که سست هستند . باید از نو ساخت. از نو شناخت

مرمت کرد . باید گشت . عبور کرد. قربانی کرد. تا بتوان محکم بر پا کرد شهری

زیبا را در لابه لای تضاد ها و پیچیدگی های درون

2008-06-09T19:22:00.012+04:30

امروز به واسطه ی کاری از جلوی پارک ملت گذشتم . نمیدونم چرا ولی این پارک

رو خیلی دوست دارم. یادمه آخرین بارکه رفتم بود . میشه دوشنبه ی آخر سال 86

با گل ناز رفتیم بعدشم رفتیم قبیله نهار خوردیم... هوس کردم که کمی در پارک قدم

بزنم .توی این هوای گرم و آفتابی که مستقیم روی سر آدم بود . کمی برای خودم

چرخیدم و سایه ای پیدا کردم. زیر یه درخت . بد نبود تونستم کلی فکر کنم. این

تقریبا یک سالی که نرفته بودم اونجا... اون سکوت رو خیلی دوست داشتم .دوست

داشتم روی همون صندلی بشینم ولی خب نشد یک جناب نیروی انتظامی هی میومد

دور صندلی می چرخید و آخر هم پرسید شما چرا این موقع اینجایین.اصلا بهش

نگاه نکردم چون اگه این کار رو میکردم از عصبانیت یه چیزی میگفتم و... حوصله

نداشتم . دیگه بلند شدم و اومدم .کلا لعنت بر هرکسی که سکوت و آرامش آدم رو

بهم بزنه حالا می خواد هر کی باشه . از این تعاریف قصد غرزدن ندارم

نمیدونم من کلا خیلی چیزها خوب یادم میمونه . حتی تاریخ و روزش رو ... دقیق

دقیق .شاید خوب باشه ولی خودم زیاد دوست ندارم

امروز فکر میکردم که چه خوبه آدم قوه ی تخیل داره و می تونه رویا پردازی کنه

من اصلا آدم خیال بافی نیستم. اصلا اصلا... ولی خیلی خوشحالم که قوه ی تخیل

دارم . آدم قدرت این رو داره که در کنار دنیایی که توش هست یک دنیای جدید

بی انتها مثل همین دنیا بسازه و گسترشش بده. این رو هم بگم اصلا نباید توش غرق

شد.میشه برای خلق خیلی چیزها در دنیایی که توش هستیم ازش استفاده کنیم و شاید

اون تخیلات و این واقعیات همه در یک سو باشن. پس باید تکلیف تخیلات آدم حالا

هر چی که هست روشن باشه .نباید اون ها لنگ در هوا بمونن .چون میتونن برای

پیشرفت آدم موثر باشن حتی اگر هم تخیلی بیش نباشند

مثل زندگی واقعی .آدم باید در زندگی تکلیفش با خودش روشن باشه

این رو برای این گفتم که چند وقتیه تخیلاتم ایستادن . نمی دونم به چه سمتی باید

هدایتشون کنم امیدوارم زودی تکلیفشون روشن بشه!!!

دوست دارم توی زندگیم رنگ هرچیزی واضح معلوم باشه از ابهامات زیاد خوشم

نمیاد گرچه در کتاب و فیلم و عکس ونقاشی خیلی این جور ابهامات رو می پسندم

ولی در زندگی شخصی نه

پر رنگ ...واضح ...رنگی رنگی...

نمی دونم چیه .ولی همیشه بوده و هست.یه چیزی اون ته ته دل که اصلا نمی دونم

کجاست. در بدترین شرایط و خوبترین .همیشه بوده که می گه برو.برو برو. حتی

در مواقع خیلی سخت و منم همیشه بهش گوش کردم و اعتماد

یه چیزی تو مایه های این شعر

♫

گل کو ، می آيد ، می دانم

با همه خيره گی باد

که می اندازد

پنجه در دامان اش

روی باريکه ی راه ويران

♫

عاشق شعر های شاملو هستم

راستش نمی دونم عکاس عکس بالا کیه . مدت ها پیش از سایتی گرفته بودم . فکر

می کنم این سایت بود

http://www.dreamview.net/dv/new/index.asp

2008-06-07T08:16:00.003+04:30

امسال ،این مقطع زمانی ،کاملا مانند پارسال، همین موقع است. فقط این که
امسال : مصمم ، با اراده و پر قدرت
همین خودش تمام تفاوتهاست...

2008-06-07T08:00:00.006+04:30

خانه‌ام آتش گرفته‌ست، آتشی جانسوز
هر طرف می‌سوزد این آتش،
پرده‌ها و فرشها را، تارشان با پود.
من به هر سو می‌دوم گریان،
در لهیب آتش پر دود؛
وز میان خنده‌هایم، تلخ،
وخروش گریه‌‌ام، ناشاد،
از درون خسته‌ی سوزان،
می‌کنم فریاد! ای فریاد! ای فریاد

♫

خانه‌ام آتش گرفته‌ست، آتشی بی‌رحم
همچنان می‌سوزد این آتش،
نقشهایی را که من بستم به خون دل،
بر سر و چشم در و دیوار،
در شب رسوای بی‌ساحل.
وای بر من، سوزد و سوزد
غنچه‌هایی را که پروردم به دشواری،
در دهان گود گلدانها،
روزهای سخت بیماری.
از فراز بامهاشان، شاد
دشمنانم موذیانه خنده‌های فتحشان بر لب،
بر من آتش بجان ناظر.
در پناه این مشبک شب.
من به هر سو می‌دوم، گریان از این بیداد.
می‌کنم فریاد! ای فریاد! ای فریاد

♫

وای بر من، همچنان می‌سوزد این آتش
آنچه دارم یادگار و دفتر و دیوان؛
و آنچه دارم منظر و ایوان.
من به دستان پر از تاول
اینطرف را می‌کنم خاموش،
وز لهیب آن روم از هوش؛
ز آن دگرسو شعله برخیزد، به گردش دود.
تا سحرگاهان، که می‌داند، که بودِ من شود نابود.
خفته‌اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر،
صبح از من مانده برجا مشتِ خاکستر؛
وای، آیا هیچ سر برمی‌کنند از خواب،
مهربان همسایگانم از پی امداد؟
سوزدم این آتش بیدادگر بنیاد.
می‌کنم فریاد، ای فریاد! ای فریاد!

♫

اخوان ثالث

♫

این روزها این شعر وشعر پایینی خیلی در ذهنم تکرار می شوند. ربطی هم به هم

ندارن... فریاد رو با صدای محمد رضا شجریان خیلی دوست دارم و و گل کو را

با صدای خود شاملو...

2008-06-04T16:53:00.007+04:30

شب ندارد سر ِ خواب
مي دود در رگ باغ

باد با آتش تيز آب اش ، فرياد کشان
پنجه مي سايد بر شيشه ی در

شاخ يک پيچک خشک

از هراسی که ز جای اش نربايد توفان

♫

من ندارم سر يأس

با اميدی که مرا حوصله داد
باد بگذار بپیچد با شب

بيد بگذار برقصد با باد
گل کو می آيد

گل کو می آيد خنده به لب

♫

گل کو ، می آيد ، می دانم

با همه خيره گی باد

که می انداز

دپنجه در دامان اش

روی باريکه ی راه ويران ،

گل کو می آيد

باهمه دشمنی اين شب سرد

که خط بيخود اين جاده را

مي کند زير عبای اش پنهان

♫

شب ندارد سر خواب

شاخ مأيوس يکی پيچک خشک

پنجه بر شيشه ی در می سايد

من ندارم سر يأس

زير بی حوصله گی های شب، از دورادور

ضرب آهسته ی پاهای کسی می آيد

♫

احمد شاملو

2008-03-19T00:50:00.007+03:30

photo: Oshin D. Zakarian

بهار و گل طرب انگیز گشت وتوبه شکن*** به شادی رخ گل بیخ غم ز دل برکن

2008-03-18T12:50:00.013+03:30

صبح است ساقيا قدحی پرشراب کن

دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پيشتر که عالم فانی شود خراب

ما را ز جام باده گلگون خراب کن

خورشيد می ز مشرق ساغر طلوع کرد

گر برگ عيش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند

زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نيستيم

با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب باده پرستيست حافظا

برخيز و عزم جزم به کار صواب کن

من این شعر رو خیلی دوست دارم .مرسی رعنا برای یادآوریش....دور فلک درنگ

ندارد شتاب کن!شتاب کن!شتاب کن!شتاب کن!برخیز و عزم جزم به کار صواب کن!

2008-03-12T08:48:00.021+03:30

پارسال همین لحظه ها بود, همین ساعت ها, همین روزها ,همین ماه ها اون قدر

به فکر مسائل فرعی بودم که اصل مطلب رو فراموش کردم.اون قدر به حاشیه فکر

کردم که یادم رفت در اصل چه چیزی رو دوست داشتم و چی می خواستم .شایدم فکر

می کردم مسائل فرعی در کنار مسائل اصلی قرار بگیرن همه چیز رو به راه می شه

اشتباه کردم .چیزی رو که خیلی دوست داشتم از دست دادم و همین باعث شده الان

که گه گاه به یاد پارسال میافتم حسرت واربهش نگاه کنم .آخه چه طور می شه آدم

خودشو فراموش کنه .علایقشو ,دلشو, چیزایی رو که می خواد؟ شاید باید این جور

می شد! خیلی این جمله رو تکرارکردم ولی نمی تونم خودم رو راضی کنم. در هر

صورت از ماست که بر ماست

*تو دور می شوی از من
ای لحظه
و صدای عقربه هایت
زخم هایم را می نوازد
اینک تنها
با لبانم چه کنم؟
با شبم
با روزم؟
نه دلداده ای نه کاشانه ای
نه جایی برای زیستن...

سالی بود پر از تصمیمات سخت وعجیب... خوشحالم که حداقل در بعضی موارد

درست و قطعی تصمیم گرفتم گرچه در بعضی دیگر !!!

I've got leather on my shoes,And I've got a dream to live

There is nothing left to lose,So I'm going

I've got a suitcase here in my hand,And I've got a hungry heart

And though I know I hate to leave,From this land that I love

There's a new tomorrow waiting

Oh sometimes it's going to be lonely,Sometimes it will be sad

But I've got to keep on going

Nothing ventured, nothing gained or won,Without a hard fight

...We would never reach the sun,Without trying

این پست قرار نبود این قدر طولانی بشه فقط دو سه خطی توی سرم بود

*شاعر :راینر ماریا ریلکه

2008-03-02T19:41:00.001+03:30

با این تک درخت خاطره ی خیلی خیلی خوبی دارم...

خیلی دوست داشتم الان هم زیر همون درخت ایستاده بودم و ازاون طبیعت زیبا و

بی پایان لذت می بردم و حرکت مه رو نگاه می کردم . آرام آرام به ما نزدیک شد

یکدفعه همه جا تار شد و خیلی آرام از ما عبور کرد و دور شد...

*منم که احتیاج به معرفی ندارم همون خوش تیپم!!!!

2008-02-27T11:54:00.008+03:30

می رسد از دور صدای ساز مرد چوپان
صدا صدای مهتاب
امید وامید که جاودان شود بهاران
صدا صدای آفتاب
وای به سرزمین خورشید
شکوه لاله ها چه زیباست
آه گل سپید مهتاب
طلوع زندگی چو رویاست
وای غنچه ی زندگی بر لبم میزند جوانه
من وبهار پر ترانه
من و امید بی کرانه
وای به گوش من می آید صدای ساز مرد چوپان
وای چه قصه ها می گوید ز لاله ی سرخ بهاران
دریا ودریا نوازش صدای باران
لاله به صحرا پاشید
پروازو پرواز پرستوهای بی آشیان سوی چشمه ی خورشید
وای به سرزمین خورشید
شکوه لاله ها چه زیباست
با گل سپید مهتاب

طلوع زندگی چو رویاست
وای زندگی آبی بی کران قصه ی بهار
رخشان بود هر سو ستاره
من و تولد دوباره
وای به گوش من می آید صدای ساز مرد چوپان
وای چه قصه ها می گوید ز لاله ی سرخ بهاران

این آهنگ نوری رو خیلی دوست دارم. به یاد دبیرستان نرجس! من وبهار پر ترانه

من و امید بی کرانه....

*پر انرزی . شاد . خندان . باد ملایم . پیاده روی . زندگی . هوای عالی . خاطره

شوق . هیاهو . دویدن . زیبایی . رها...

*رعنا جونم دیروز فوق العاده عالی بود . روز بیاد ماندنی( 7 اسفند 86)

*کلی کتاب های خوب خوب دارم می خونم که بعدا در موردشون می نویسم.

2008-02-18T10:08:00.009+03:30

امروز داشتم لابه لای کتابهامو می گشتم که چشمم به برچسبی خورد که این

نقاشی پشتش بود .با خودم فکر کردم که واقعا راز این جیغ ترسناک چی می تونه

باشه ؟ کی می دونه آن سوی این پل چه اتفاقی افتاده وچه تصویری دیده شده که

این طور وحشت رو روانه ی این اثر مونش کرده ؟ هیچ کس نمیدونه... راز این

جیغ مثل همان لبخند جادویی برای کسی روشن نیست .این شاهکار فقط با دهشت

بیننده هایش تعبیر میشه .کجا ,وقت کدام تجربه ,روی کدام پل ,سر کدام پرتگاه ,این

طوروحشت کردین و این تابلو رو در ذهنتون ترسیم کردین ؟ خودم یادم هست

2008-02-15T12:23:00.002+03:30

من انتظار نداشتم
با اين برف محض رو به رو شوم
من انتظار نداشتم
با اين عشق محض رو به رو شوم
اين مرغان خفته در لعاب کاشی ها
به ما اعلام می کنند
اين عشق محض
در آن برف محض
آب می شود
اگر بدانيد
که من چگونه تاک را سوختم
در روز آدينه ديدم
حتا فرصت نبود
آن عشق محض را
انکار کنم
از بس در عمر
جاسيگاری های سوخته ديدم
که صاحبان آنها مرده بودند
از بس در عمر
روز ويران ديدم
که محتاج شهادت کسی نبود
گاهی ديده بودم
عمر يک شعله کبريت
از عمر ياران من بيشتر بود
گاهی ديده بودم کسی در باران به دنبال نشانی خانه ای بود پس از آنکه من نشانی را گفتم
ناگهان
آتش گرفت و خاکستر شد.
من در عمرم کسانی را تسلی دادم که سرانجام اين خيابان به پايان می رسد و آن کسان مرا
تسلی دادند که در انتهای اين خيابان يک سبد انگور در انتظار من است
اين عشق محض را
در ميان ديوان حافظ
به امانت می گذارم که بماند
تا کی بماند
نمی دانم
تا چند ساعت
نمی دانم.

احمدرضا احمدی / دفتر شعر منتخب
http://www.parvanediary.blogspot.com/

2008-02-05T14:30:00.000+03:30

راستی بهتر است آدم دل داده باشد یا دل دار؟ اگر کلسترول تان بالای ششصد باشد
هیچ کدام.البته مرادم از عشق,عشق رمانتیک است,عشق بین مرد وزن نه بین مادر
وفرزند یا پسر بچه و سگش یا دو سر پیشخدمت.نکته ی شگفت آور این که وقتی
کسی عاشق است ویر آواز خواندن دارد.باید به هر قیمتی شده در برابر این کشش
مقاومت کند.همچنین باید مراقب باشد که حرف های عاشقانه اش توسط جوانان خون
گرم به صورت تصنیف در نیاید.مسلما دوست داشته شدن با ستایش شدن فرق دارد.
آدم ها را می شود از دور هم ستایش کرد .اما برای اینکه کسی را واقعا دوست

داشته باشی لازم است که با او در یک اتاق باشی و پشت پرده ها قوز کنی .برای

عاشق خوب بودن باید قوی بود.چقدر قوی؟ گمانم بلند کردن یک وزنه ی پنجاه

پوندی کافی باشد. در ضمن یادتان باشد که برای عاشق,معشوق همیشه زیباترین

چیز قابل تخیل است.اگرچه برای یک غریبه ممکن است فرقی با یک خوراک ماهی

ازاد نداشته باشد.زیبایی بستگی به چشم بیننده دارد.اگر چشمهایش ضعیف باشد

می توانند ازبغل دستی اس بپرسد کدام دختر خوشگل تر است.( در واقع زیباترین

دختر ها همیشه کسل کننده ترین شان هستند و برای همین است که بعضی ها احساس

می کنند دنیا حساب وکتاب ندارد.) یک خنیاگر دوره گرد خوانده است :
شادی عشق تنها دمی می پاید اما رنج عشق همیشه ماندگار است....

بی بال و پر / وودی آلن

نوشته ها و فیلم های وودی آلن رو هیچ وقت از دست ندین

2008-02-04T13:37:00.000+03:30

هر وقت تئاتری می بینم وجودم از لذتی عجیب پر می شه .لذت ,اشتیاق ,خوشحالی

انگار وجودم خالیه خالیه ,هیچ چیز توی ذهنم نیست .راحت ورها. دوست دارم با

بازیگرها روی صحنه راه برم ,صحبت کنم ,فریاد بکشم . کاش می شد هر شب

به دیدن تئاتر برم تا این احساس خوب رو درخودم تقویت کنم تا همش کیف کنم و

لذت ببرم

دیشب به همراه دوستان به دیدن تئاتر"افرا یا روز می گذرد" به کارگردانی "بهرام

بیضایی " رفتیم .گرچه فکر میکنم تئاتر" مجلس شبیه در ذکرمصایب استاد.." او

بهتربود ولی کلی کیف کردم , لذت بردم ,شاد شد

مرسی پیامآآآآآآآآآآآآ

"آدم وقتی هر دو دستش بسته ست به ناچار از رویاهاش استفاده میکنه و جرم من

فقط همین بود..."

http://www.theater.ir/article.aspx?id=14285
http://www.haftan.com/drama/?id=-1029161052

من بی می ناب زیستن نتوانم**بی باده کشیده بار تن نتوانم

من بنده ی آن دمم که ساقی گوید**یک جام دگر بگیر و من نتوانم

عادتی دارم: هر شب شعری رو برای خودم یاد داشت می کنم .گاهی اون شعروصف

حال وآب وهوای اون روزمه ,گاهی هم کاملا بی ربطه ,شعری که در اون لحظه به

ذهنم میاد و لذت می برم ازش.شعر بالا هم مال دیشب بود و جزء دسته ی بی ربط ها

2008-02-01T19:06:00.000+03:30

کمی تا قسمتی ابری ,میان صاف وبارانی ,آب وهوای این روزهای من است